وحدت شعاری و تفرقهی عملی!
سالهاست که به مناسبت میلاد پیامبر اسلام، از تاریخ 12 تا 17 ربیعالاول در ایران هفتهی وحدت نامگذاری شده است. در این هفته در حالی شعارهایی در مورد وحدت داده شده و سمینارهایی در مورد وحدت میان مسلمانان برگزار میشوند که سیاست عملی و واقعی بسیاری از کشورهای اسلامی، از جمله ایران، عملا بر تفرقه و درجهبندی مسلمانان است. (عکس برگزاری جداگانهی نماز جماعت سنیها و شیعهها که در صفحهی شاه حسین مرتضوی منتشر شده است، گویای واقعیت تلخ موجود است).
تا وقتی که سیاستهای رسمی حکومتها در کشورهای اسلامی مبتنی بر درجهبندی شهروندان بر مبنای اعتقادات دینی و مذهبی باشد، نامگذاری مناسبتها و برگزاری سمینارها دردی را دوا نخواهد کرد. در این میان البته سخنان حسن روحانی، رییس جمهور ایران را شاید بتوان مقداری متفاوت ارزیابی کرد. نکاتی از این سخنرانی:
«1- برگزاری کنفرانسها و گردهماییها به تنهایی قادر به تبدیل تفرقه در دنیای اسلام به وحدت نیستند.
2- باید از همان کتابهای دورهی دبستان به فرزندانمان بیاموزیم که یکدیگر را به رسمیت بشناسند و مذاهب مختلف را به عنوان شاخههای یک درخت واحد ببینند و این دیدگاه را به دانشگاهها، حوزهها و مدارس دینی نیز نشر دهیم.
3- برای رسیدن به وحدت باید همهی سازوکارها را در مسیر وحدت بهکار بگیریم و مثلاً اگر شبکهای رادیویی یا تلویزیونی به نام دفاع از اهل سنت و شیعه در برابر مذهبی دیگر ایستاد و اگر کسی بهنام دفاع از مقدسات مذهبی به مقدسات مذهب دیگری توهین کرد، باید با صدای واحد آن را محکوم کنیم.
4- در کشورهای اسلامی، باید همهی مذاهب در حکومت شریک باشند».
شاید وجود سیاستمداران «حقوقدان»، عملگرا، واقعبین و آشنا به ارزشهای مدرن، چون حسن روحانی، (البته اگر اجازه بیابند) بتوانند عملا به ایجاد وحدت عملی میان پیروان مذاهب اسلامی کمک کنند.
