حالا که کابینه تشکیل نمیشود و پارلمان هم هرچه هشدار میدهد، رییس جمهور و رییس اجرایی قاه قاه میخندند و کشمش و عسل وارد میکنند و سرشان چای سبز مینوشند، پارلمان قانون عروسی را تسوید، تنقیح، تصویب و تکثیر کرد. البته از نظر علمی این کار پارلمان خیلی حالی است، همان عالی سابق. علم میگوید که از آنجا که سنگ بزرگ به معنای نزدن است، آدم باید از اول سنگ کوچک بردارد. خوبی سنگ کوچک این است که هم پرتاب کردنش آسان است و هم طرف مقابل را آن قدر زخمی نمیکند که بالکل عقدهای شود و مثلا دفعهی دیگر که وزارتش با کدام کشور قرارداد پرسودی بست، نمایندهی پارلمان را هیچ خبر نکند. البته این هم هست که معمولا وقتی که نمایندگان پارلمان افغانستان قانونهای مربوط به امور خوشحال کنندهای چون عروسی و بزن و برقص را تصویب میکنند، دچار احساسات مثبت میشوند و در حاشیهی قانونسازیهای دیگر، یک قانون امتیازات مادامالعمر برای خود هم تصویب میفرمایند. اما نفس تصویب کردن قانون عروسی واقعا حالی است (همان عالی سابق). من فقط یکی دو ملاحظه در مورد این قانون دارم:
یکی این است که در این قانون گفته شده که آهنگهایی که در عروسی خوانده میشوند، باید بدون ساز باشند. شما تا حالا آهنگ بدون ساز شنیدهاید؟ البته شنیدهاید؛ اما فقط از هنرمندان گروه طالبان. البته از سر منبر هم اینگونه آهنگها را شنیدهاید؛ اما در عروسی سابقه ندارد. مورد دوم این است که در این قانون گفته شده که داماد باید از پوشیدن واسکت پرهیز نماید و با عروس برخورد کاملا برادرانه داشته باشد و طوری رفتار نکند که خدای نخواسته این حس در عروس ایجاد شود که گویی داماد نسبت به او نظر نامناسبی دارد.
من با ممنوعیت واسکت در عروسی موافقم. اصلا باید پارلمان پوشیدن واسکت را در سراسر کشور و برای همگان ممنوع کند. قید هم بگذارد که واسکتهای سرپیراهن و زیرپیراهن در کل ممنوع اند. اما این برخورد برادرانهی داماد با عروس کمی زیادهروی است. همین که پشتونها، هزارهها، تاجیکها، ازبیکها و ترکمنها و بلوچها و دیگر ساکنان این مملکت با هم برادر اند، بس نیست؟ فردا اگر دامادی واقعا با عروس برادری کرد، یعنی او را زد سیاه و کبود کرد و دست و پایش را شکست، چه کسی مسئولیتش را به گردن میگیرد؟ ندیدهاید که ما اقوام با هم برادر افغانستان که با هم بغلکشی میکنیم و روی همدیگر را ماچ میکنیم، روزها بعد متوجه میشویم که گوشمان با ماچ آن برادر ماچنده رفته است؟ از یادمان رفته که هر وقت با همدیگر برادری میکنیم، زخمی میشویم؟
منظور من این است که پارلمان ما هر وقت زورش به رییس جمهور نرسید، به جان عروس و داماد میافتد. این یک ضربالمثل هم داشت که فراموشم شده. اگر یادم آمد، میگویم.
