شهریار فرهمند
در چند روز گذشته ناامنیها در کشور به گونهی بیسابقهای افزایش یافته است. در دو هفتهی اخیر هیچ روزی نیست که در کابل و ولایتهای کشور شاهد رویدادهای امنیتی چون حملات انتحاری و یورشهای مسلحانه نباشیم. همهروزه در این رویدادها دهها شهروند بیگناه کشته و مجروح میشوند. تنها در کابل، در یک هفتهی اخیر همهروزه به گونهی پیهم شاهد رخدادهای امنیتی هستیم. دو روز پیش در نتیجهی یک حمله انتحاری در سرک دارالامان، سه شهروند بیگناه شهید و چندین تن دیگر زخمی شدند و روز گذشته در نزدیکیهای میدان هوایی یک بمبگذار انتحاری بر یک کمپ نیروهای خارجی حمله کرد که در نتیجهی آن چند تن کشته و زخمی شدند. هرچند مسئولیت تمام این رویدادها را طالبان به عهده نگرفتهاند؛ اما روشن است که تمام حملههای انتحاری و یورشهای مسلحانه در کشور، کار طالبان تروریست و دیگر گروههای متحد آن است. طالبان معمولا زمانی مسئولیت حملاتشان را به عهده میگیرند که به هدف رسیده باشند، یا تلفات و خسارات چشمگیر بر دولت افغانستان یا نیروهای خارجی وارد کرده باشند. این گروه از گرفتن مسئولیت حملاتی که تلفات ملکی بیشتر در پی میآورد، یا از اهدافش بهدور میماند، همواره اجتناب میکند.
تمام این رویدادها در سراسر کشور از یک سنخ اند؛ تداوم دشمنی و دهشتافگنی طالبان تروریست در برابر دولت افغانستان. هرچند هریک از این رویدادها از سوی رسانهها و تحلیلگران نظر به موقعیت، نحوهی وقوع و شرایط انجام آن به موضوعات خاص نسبت داده میشوند؛ اما حقیقت این است که تمام این رویدادها نشاندهندهی ادامهی دشمنی طالبان تروریست در برابر دولت و مردم افغانستان اند. آنها مترصد فرصت اند تا از هر موقعیت و ابزاری که برایشان فراهم میشود، برای دهشتافگنی و ترور در برابر دولت افغانستان و نیروهای خارجی استفاده نمایند.
مصلحتنگریهای سیاسی دولتمداران افغانستان در روند مصالحه با طالبان، آنها را دچار یک توهم کرده و این امر جسارت عمل و رفتار شفاف و قاطعانه در برابر طالبان تروریست را از آنها گرفته است. اینکه نباید در برابر طالبان بیپرده و صریح سخن گفت و اگر سخنی صریح، جدی و قاطع از زبان یکی از مقامهای بلندپایهی دولتی در برابر طالبان بیان شود، روند مصالحه به خطر میافتد. این باور اشتباه میراث حکومت قبلی است و بهخاطر همین رویه، تا کنون فرصتهای زیادی برای نابودی تروریسم و طالبان در کشور از دست رفتهاند. در زمان حکومت حامد کرزی مقامهای دولتی و سخنگویان حکومت همیشه در برابر طالبان تروریست با احتیاط و مصلحتنگریهای زیاد سخن میگفتند. نه تنها که سخنگویان و مقامهای بلندپایهی دولتی هیچگاه علیه طالبان صریح صحبت نکردند، بلکه بارها جنایتها و اعمال تخریبکارانهی آنها را توجیه و در پی زدودن یا کمرنگ کردن اتهامهای آنها برآمدهاند. گاه اگر فرماندهانی که در برابر طالبان تروریست صریح و قاطعانه ایستادگی کردهاند، از سوی دولت به احتیاط و نرمی توصیه شده، یا حتا از مقامهایشان عزل شدهاند.
معلوم نیست که این رویه در حکومت وحدت ملی نیز دوام میکند یا خیر؟ اما آنچه واضح است، این است که رویهی جنایتکارانه و دهشتافگنانهی طالبان کماکان در حکومت وحدت ملی نیز ادامه خواهد یافت و فقط زمانی جلو این رویدادها گرفته میشود که حکومت وحدت ملی در برابر طالبان صریح و قاطعانه ایستاد شود و عوامل ترور و انتحار را در کشور نابود کند.
نیروهای امنیتی باید تمامی زمینهها و عوامل حملات انتحاری و یورشهای مسلحانه را شناسایی کنند و آنها را از بین ببرند. ایستادگی قاطعانه در برابر طالبان تروریست و کنار نهادن مصلحتهای کاذب روند مصالحه میتواند یکی از راههای جلوگیری از وقوع اینگونه رویدادها باشد.
