از افغانستان آنقدر خبر خوب ساطع میشود که آدم حیران میماند اول در معرض کدامشان قرار بگیرد. نیروهای پولیس در ولایت ننگرهار بر شورشیان حمله کردند و تا این لحظه پنج شورشی کشته شده و صد نفرشان به اسارت درآمدهاند. شورشی هم همان قدیمیهایش. خجالت نمیکشند صد نفری تسلیم دولت میشوند. البته با بعضی محاسبهها، این کارشان خیلی بد هم نیست. قضیه از این قرار است که این صد نفر شورشی در موترهای مخصوص کنوانسیون حقوق شورشیان سازمان ملل به کابل منتقل میشوند. در کابل، از آنها خواهش میشود که جانمازها و کلاههای سفید و کیسهی خواب خود را برداشته و در محبس بگرام تشریف ببرند. در محبس، به هرکدام از آنان یک جلد قرآن مجید داده میشود. دلیل این کار این است که یک شورشی معمولا چو بید بر سر ایمان خویش میلرزد و هوا هم سرد است. این است که به آنها قرآن میدهند که خود را با آن گرم کنند و مثل بید نلرزند. بعد، رییس جمهور یک شب خواب میبیند که بر لب درهای نشسته و هر لحظه به پرتگاه نزدیکتر میشود. از خواب میپرد، میبیند که تخت خوابش کج بوده. خوابش نمیبرد. همهچیز در این مملکت کج است. ناگهان در ذهنش میگردد که خدا میداند در محابس مملکت چه عدام توازنی برقرار است. گوشی را برمیدارد و به رییس محافظان خود خبر میدهد که همین لحظه میخواهد از تمام زندانهای افغانستان دیدن کند.
رییس جمهور حالا در بگرام است. ساعت 1 بعد از نیمهشب. از شورشیهای محبوس معذرت میخواهد. یکی یکی. به آنها قول میدهد که دیگر هرگز بازداشت نخواهند شد. از آنان میپرسد که تروریست اند یا مخالفان سیاسی و آنها با صدای بلند و همآهنگ جواب میدهند: تروریست. رییس جمهور جواب آنان را قبول نمیکند و تباشیر و تختهی سیاه میطلبد. یک ساعت بعد، رییس جمهور اثبات میکند که هر تروریستی در واقع یک مخالف سیاسی است و اگر تروریست هم شده، بهخاطر آن است که به او مجال داده نشده از راههای سیاسی مخالفت خود را ابراز کند. بعد، رییس جمهور از شورشیان محبوس میپرسد که حالا چه هستند؟ تروریست یا مخالفان سیاسی؟ و شورشیان یک صدا جواب میدهند: تروریست. رییس جمهور عصبانی میشود و میگوید:
«اینها را همین لحظه آزاد میکنید. هیچ انسانی بدون دلیل تروریست نمیشود. بیچارهها را از ننگرهار جمع کردید آوردید به زندان بگرام و انتظار دارید که هنوز مخالف سیاسی باشند؟ بدیهی است که تروریست میشوند».
فردا، صد نفر شورشی که با هزینهی دولت به کابل آمدهاند، به عنوان مخالفان بسیار جدی دولت در کابل پخش میشوند و خبرها حاکی از آن میشود که هنوز از تعداد دقیق تلفات خبری در دست نیست و همکار ما از محل انفجار این گزارش را فرستاده:
