شورای پناهندگان ناروی میگوید که به دنبال فشار فزایندهی طالبان بر آوارگان داخلی برای بازگشت آنان به مناطق اصلیشان، اکنون بیش از نیممیلیون خانواده در افغانستان با بیخانمانی مواجه هستند.
چندین دهه درگیری، خشکسالی، بیثباتی سیاسی و فروپاشی اقتصادی، باعث آوارگی شهروندان افغانستان شده و آنان به مناطقی در اطراف شهرهای بزرگتر زاغهنشین شدهاند.
اخیرا گفته میشود که طالبان در حومههای کابل و شهر مزار شریف، مرکز ولایت بلخ آوارگان را از پناهگاههای موقت بدون رضایت کوچ دادهاند.
نیل ترنر، رئیس شورای پناهندگان ناروی در اعلامیهای که امروز (پنجشنبه، ۹ سرطان) منتشر شده، گفته است که بازگرداندن آوارگان به مناطق دورافتاده بدون رضایت آنها، در کشوری که با فروپاشی اقتصادی و ناامنی غذایی حاد مواجه است، امکان پذیر نیست.
او افزوده است که آژانسهای بشردوستانه که از زمان تسلط طالبان در افغانستان باقیماندهاند، درحال حاضر آمادهی پاسخگویی هستند و هرگونه بازگشت باید به شیوهای امن، محترمانه و آگاهانه انجام شود.
نیل ترنر میگوید، بستهشدن سرپناه موقت آوارگان تا زمانی که جایگزینهای مناسب وجود نداشته باشد -افرادی را که درحال حاضر برای بقا تلاش میکنند- در معرض خطر بیشتری قرار میدهد.
او افزوده است که آوارگان جایی برای رفتن ندارند و بسیاری از کسانی که در پناهگاههای موقت زندگی میکنند بهشدت به کمکهای بشردوستانه وابسته هستند.
رئیس شورای پناهندگان ناروی گفته است: «ما بهشدت نگران هستیم که تعطیلی این شهرکها دستورالعملی برای یک فاجعهی دیگر باشد».
او اضافه کرده است که نزدیک به چهار هزار نفر در کابل و اطراف آن مجبور به ترک خانههای موقت خود شدهاند و اگر این روند ادامه پیدا کند، منجر به موج تازهی آوارگی خواهد شد.
رئیس شورای پناهندگان تأکید کرده است که مقامات طالبان، با حمایت جامعه بینالمللی، باید فورا روی راهحلهای پایدار برای آوارگان کار کنند.
