هنوز زود است که در بارهی کارکردِ رییس جمهور جدید، آقای داکتر غنی داوری کنیم؛ امّا آنگونه که مشاهده شده و از دوستانِ نزدیک با ایشان شنیدهام، احساس میشود که جنابِ غنی برای ایجاد اصلاحات و تغییرات اساسی، ارادهی قاطع و عزم راسخ دارد. دو-سه نکته است که رییس جمهور غنی را از کرزی تا این لحظه متمایز نشان داده است:
– برنامهمحوری و تعهد به وعدههایی که در جریان کمپاین داده بود؛ چنانکه یکبار دیگر، در مراسم تحلیف خطوط اصلی سیاست خارجی و داخلی خود را در عرصههای مختلف تکرار کرد و بر نکات مهم تصریح کرد؛
– مدیریت زمان (Time Management) آقای غنی. به این ارتباط قصهی ردِ ملاقات وی با وزیر داخله بهخاطر دیرتر رسیدن به جلسه و همچنان، قهر شدنِشان بر آشپز ارگ ریاست جمهوری بهخاطر 5 دقیقه تأخیر در تهیهی چای، وردِ زبانهاست. اینکه قصهها واقعیت دارند یا خیر، بستگی دارد به راویانی که شاید در مورادی، بر نمک هم افزوده باشند؛
– نگاه کلان و مسئولانهیشان به رسیدگی به مسایل مختلف؛ از صدور فرمانها برای اصلاحات و مبارزه با فسادش گرفته تا ملاقاتِ روبهرو و نزدیک با مقامها در بستها و سکتورهای مختلف و تا دیدار دیرهنگام دیشبشان با زندانیانِ پلچرخی و شنیدنِ مشکلات آنها.
امّا با این وجود، ببینیم که گامهای بعدی خود را چگونه برمیدارد؟ آیا در راستای اجرایی کردنِ توافقات انجامشدهی سیاسی، که از پیشنیازها و تضمین تداوم حکومت وحدت ملی اند، با داکتر عبدالله عبدالله صادقانه و مسئولانه گام برخواهد داشت یا خیر؟ این را گذر زمان بهتر پاسخ خواهد داد.
