دو اظهار نظر و چند تذکّر!
جناب حمیدالله فاروقی ارشاد فرموده است که غیر پشتونها، شایستگی رییس جمهور شدن را ندارند؛ اینها شهروند درجه دوم اند. این گفته، ماهیت پنهان دسیسهها و برنامههایی را روشن میسازد که از نخستین روز انتخابات ریاست جمهوری 93، تاکنون انجام شدهاند. هراسی که از روی کار آمدن تیم غنی داشتم، به همین خاطر بود؛ ورنه، ما با جناب داکتر غنی کدام سیالداری و اودورزادگی نداریم. برعلاوه، آقای فاروقی کسان دیگری نیز در محوریت جناب غنی جمع شده اند که هر ازگاهی عقدههای برتری طلبی قومی خویش را علیه اقوام و شهروندان غیر پشتون این سرزمین فرو میریزند و در ظاهر با تهییج احساسات تعدادی از هموطنانِ پشتون تبار ما، برای خود حمایت اجتماعی و سیاسی کسب میکنند. گپ و گفتهای، یون و طاقت و … یادِ تان نرفته است.
اما آنچه مایهی تعجبام شده است، همانا آخرین اظهارنظرِ جناب عبدالعلی محمدی است که دریادداشتی نوشته است: امیرعبدالرحمانی باید تا کارها سامان گیرد! آقای محمدی زوار آهنین زاده! این حس نوستالیژیک شما برای بازگشت به عصر امیر آهنین، از کجا منشأ میگیرد؟ آیا با ایشان پیوند خونی و خانوادگی دارید و یا هم برعکس، چشمانداز دستیابی به یگان پُست و مقام، شما را اینقدر دیوانه کرده است؟ لطفاً توضیح دهید!
آقای فاروقی بزرگوار! این قدر بدانید که ارزشهای دموکراتیک تسجیل شده در قانون اساسی کشور، ایجاب میکند تا دیگر در این کشور کسی درجه اول و درجه دو و درجه سه نباشد. اگرچه در عمل هنوز زود است که به این مرحلهی آرمانی برسیم، امّا حداقل شما استاد اسبق دانشگاه و وزیر ترانسپورت، باید بدانید که تبعیض در قانون اساسی افغانستان، یک امر نکوهش شده است و برای رعایتِ مصلحت وحدت ملی، نباید چنین سخنان زشتی را به زبان جاری کنید. همچنان، شما آقای محمدی باید بدانید که آرزوی داشتنِ یک زعیم دیکتاتور و مستبدی چون امیر آهنین، به معنای نفی همهی ارزشهای مدنی-دموکراتیکی است که شما در آن نفس میکشید و قدرتِ اظهارنظر به شما میدهد. پس، لطفاً یاوه نگویید!
