سرور سروش
با گذشت نزدیک به یک ماه از جنگ و درگیری میان نظامیان دولتی و جنگجویان گروه طالبان در ولسوالی پاتوی ولایت دایکندی، تاکنون هیچ نیروی کمکی از مرکز جهت سرکوب گروه طالبان و عملیات پاکسازی ساحات از دست رفته اعزام نشده است. از یک هفته به این طرف درگیریها در مرکز ولسوالی پاتو جریان دارد.
به همین دلیل، شبکه جامعه مدنی دایکندی میگوید که ادامهی این جنگ دیگر برای آنان و مردم قابل تحمل نیست و هرچه زودتر باید حکومت مرکزی از «خواب بیدار شده» و با فرستادن نیروهای کماندو و عملیات هوایی مواضع طالبان را هدف قرار دهند.
سید محمدانور شهاب، رییس شبکه جامعه مدنی دایکندی امروز (دوشنبه، ۱۴ سرطان) در یک نشست خبری گفت که در حال حاضر جنگ در تمامی ساحات پاتو گسترش یافته است. آقای شهاب هشدار داد که اگر اقدامی جهت دفع حملات طالبان نشود، بهزودی مرکز ولسوالی نیز بهدست طالبان سقوط خواهد کرد.
اعضای شبکه جامعه مدنی دایکندی قطعنامهای در این زمینه صادر کرده است. در این قطعنامه آمده است: «از حکومت مرکزی افغانستان تقاضامندیم که در جهت اکمال، تجهیز و تمویل نیروهای امنیتی دایکندی، توجه بیشتر نموده، برای تصفیهسازی ولسوالی پاتو، تعداد لازمی از کماندوها را بفرستد.»
در بخشی از این قطعنامه همچنین آمده است: «از رهبران جهادی و رهبران تأثیرگذار مردم ما، احترامانه خواهشمندیم که از دایکندی تنها بهعنوان ابزار انتخاباتی استفاده ننموده، در مواقع ضرورت و نیاز، دست این مردم را بگیرند و بهخصوص در این شرایط حساس، حمایت نمایند.»
جنگ در دایکندی، ارتش در ارزگان
از آغاز درگیریها تاکنون دامنهی جنگ به اکثریت مناطق پاتو گسترش یافته و گروه طالبان چندین روستا و شماری از پاسگاههای امنیتی را تصرف کرده است. مقامهای امنیتی و مردمی دلیل پیشروی جنگجویان گروه طالبان را کمبود امکانات و تجهیزات نیروهای دفاعی و امنیتی و نبود نیروهای کمکی از جمله نیروهای ارتش میداند.
از چند ماه به این طرف تشکیل یک کندک ارتش ملی برای تأمیین امنیت ساحات ناامن در ولایت دایکندی توظیف شده، اما از آن زمان تاکنون در حدود ۴۸ تن از سربازان ارتش در ولایت ارزگان در وضعیت بیسرنوشتی بسر میبرند. این نظامیان برای تأمین امنیت ولایت دایکندی استخدام شده بودند. آنان بهدلیل اعزامنشدنشان به ولایت دایکندی چندین بار دست به اعتصاب غذایی نیز زدهاند.
شماری دیگر از نیروهای ارتش که در کندک دایکندی مستقر اند، بهدلیل آنچه که نبود امکانات و مهمات میخوانند، در خط نخست نبردهای طولانی پاتو حضور نیافتهاند.
محمد دانش، عضو شبکه جامعه مدنی دایکندی میگوید که این ولایت با کمبود نیرو مواجه است، اما شماری از سربازان ارتش در ارزگان حضور دارند. آقای دانش خواهان برگشت فوری سربازان ارتش از ارزگان و همچنین اکمال و تجهیز این نیروها است.
در قطعنامهی شبکه جامعه مدنی دایکندی نیز آمده است: «از قوماندان کندک اردوی ملی تقاضامندیم که وظیفهیشان را برای مردم تشریح کند که برای چه در دایکندی معاش میخورند، درحالیکه جنگ وظیفهیشان است اما در جنگها معمولا شرکت لازم را ندارند، دلیل در چیست مشکلات و دیدگاهشان را به شکل روشن با مردم شریک سازند.»
از سوی هم، یک تشکیل ۱۶ نفری سربازان پولیس از مدت دو ماه به این طرف برای تأمین امنیت ولسوالی بهسود ولایت میدانوردک فرستاده شدهاند. فعالان مدنی دایکندی میگویند که این سربازان باید به این ولایت برگردند.
تبعیض میان ولایات
با این حال، شبکه جامعه مدنی دایکندی حکومت مرکزی را به اعمال تبعیض میان باشندگان این ولایت با سایر ولایتها متهم میکند.
سید محدانور شهاب، رییس این شبکه گفت که حکومت مرکزی و رهبران سیاسی همواره دایکندی را مورد بیمهری و بیتوجهی قرار دادهاند.
آقای شهاب علاوه کرد که در دیگر ولایتها سلاحهای ثقیله و وسایط خوب در اختیار نیروهای امنیتی قرار دارد؛ اما در دایکندی این سلاحها به ندرت یافت میشوند و در مقابل، طالبان با سلاحهای پیشرفته مجهز هستند.
او گفت که اگر حکومت مرکزی، دایکندی را بهعنوان یک ولایت در نظر دارد، هرچه زودتر نیروهای دفاعی را تجهیز و مردم را از بدبختی نجات دهد. شهاب افزود که رهبران سیاسی به همان اندازه که از مردم دایکندی مشروعیت گرفتهاند، حالا باید دست این مردم را نیز بگیرند.
سلطانعلی جوادی، عضو شبکه جامعه مدنی گفت که حکومت محلی و مرکزی در قسمت مهار ناامنی تاکنون هیچ اقدامی نکردهاند. او گفت که با توجه به افزایش ناامنی، اگر توجهی صورت نگیرد، حکومت مشروعیت خود را نزد مردم و جامعه جهانی از دست خواهد داد.
مردم حامی نظام است، اما نظام حامی مردم نیست
با شدت درگیریها، گروه بسیج مردمی در حمایت از نیروهای امنیتی در مقابل گروه طالبان در بیشتر ولسوالیهای ولایت دایکندی شکل گرفته است. اکنون شبکه جامعه مدنی میگوید: «دایکندی بهعنوان خط ملی مقاومت علیه گروه تروریستی طالب محسوب شده و شهروندان این ولایت اعم از زن و مرد با گامهای استوار از عزت و شرفشان دفاع میکنند.»
محمد دانش میگوید که مردم حامی نظام است، اما نظام حامی مردم نیست. او توضیح داد که مردم در ولسوالی پاتو با سلاح شخصی و نان و آب خودشان در مقابل طالبان میجنگند، اما دولت مهمات در اختیار مردم قرار نمیدهد و از آنان بهصورت درست حمایت نمیکند.
گروه طالبان به تاریخ ۲۰ جوزا بر ولسوالی پاتوی دایکندی حمله کردند. از آن زمان تاکنون درگیریها جریان دارد. گروه طالبان پس از تصرف روستای سرتگاب، خانههای مسکونی مردم را با انفجار ماین تخریب و محصولات زراعتی از جمله خرمنهای گندم را به آتش کشیدند. در حدود بیش از دوهزار خانواده اکنون در ساحات همجوار پاتو و نیلی، مرکز دایکندی در مسافرخانهها و زیر درختان بدون سرپناه در وضعیت بد بسر میبرند.
همچنین، از زمان آغاز درگیری تا کنون، بیش از ۱۰ نفر بهشمول نیروهای مقاومت مردمی و نیروهای امنیتی کشته شدهاند. مقامهای امنیتی میگویند که بیش از ۱۰۰ جنگجوی طالب نیز در ولسوالی پاتو کشته شدهاند.
