میترا قطب
بهتاریخ ۱ جون ۲۰۲۱، وزارت دفاع و وزارت داخله بریتانیا اعلام نمودند که کارمندان محلی افغان که برای دولت بریتانیا در افغانستان، بهشمول آنانیکه بهحیث ترجمان برای نیروهای بریتانیا در کشور کار نمودهاند، واجد شرایط انتقال سریع به بریتانیا براساس طرحی در انتقال، همکاری و اعطای اقامت به شهروندان افغان میباشند.
بهدنبال تصمیم آغاز خروج نیروهای نظامی از افغانستان، نخستوزیر بریتانیا با وزارت دفاع، وزارت داخله و وزات مسکن موافقه نمودند تا درخواستها از طریق این طرح را بهصورت عاجل سرعت ببخشند. تاکنون، بیش از ۱۴۰۰ افغان و خانوادههایشان به بریتانیا منتقل شدهاند. انتظار میرود که در حدود بیشتر از ۳۰۰۰ افغان از طریق طرح تسریع در انتقال و اعطای اقامت شهروندان افغان در بریتانیا مستقر شوند.
در حالیکه این طرح تصدیق مینماید که وضعیت روبهزوال جاری در افغانستان یک خطر بالقوه را متوجه کارمندان محلی افغان میسازد، اما از تصدیق این حقیقت عاجز است که فارغان افغان از دانشگاههای بریتانیا که از محرکین عمدهی توسعه و انتقال ارزشهای فرهنگی بریتانیا هستند نیز با این خطر مواجهاند.
قابل یادآوری است که سطح بالای تهدید علیه آن عده فارغالتحصیلان که به بریتانیا در چارچوب بورسیه وزارت امور خارجه این کشور (بورسیه Chevening) سفر کردهاند، دلالت مینماید. طالبان معتقدند که آنها (فارغالتحصیلان چیوننگ) توسط دولت بریتانیا حمایت شدهاند و منبع عمدهی نفوذ ارزشهای فرهنگی خارجی (کفار) در افغانستاناند؛ طوریکه طالبان به آنان «جاسوسان انگلیس» و «اولادهای شیطان» خطاب مینمایند.
بادرنظرداشت وضعیت روبهزوال امنیتی در افغانستان و سقوط بخشهای متعدد کشور به دست طالبان و سردرگمی پروسه صلح، آنهایی که در بریتانیا تحصیل کردهاند و بعدا تغییراتی در زمینه ساختارهای معیاری بینالمللی و توسعه در عرصههای مختلف چون حقوق بشر، حقوق زنان، بانکداری عصری و امثالهم در افغانستان آوردهاند، احتمالا به تهدید از جانب طالبان مواجه میشوند، زیرا طالبان همهی این موارد را خلاف ارزشهای اسلامی قلمداد میکنند. طالبان هیچگاهی نسبت به تحصیل در خارج، ارزشهای حقوق بشری و توسعه انعطافپذیر نبوده و همواره برنظام اسلامی مورد قبول خودشان تأکید کردهاند. باور داریم که این فارغالتحصیلان، در کنار ترجمانان، اهداف حملات انتقامجویانه طالبان قرار خواهند گرفت.
طالبان ثابت نمودهاند که آنان مخالف هرگونه معیارهای بینالمللی، توسعه، حقوق بشر و زنان، زیربناها، آموزش و عمدتا آموزش زنان (اینکه چند مورد آن ذکر گردد) چه در جریان حاکمیتشان (از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱) و تا حالا هستند. این برخلاف چیزی است که فارغالتحصیلان چیوننگ در افغانستان انجام میدهند.
دولت بریتانیا معتقد است که با تسریع ARAP، دولت بریتانیا مسؤلیت اخلاقی خود را با تأمین مصونیت کارمندان محلی افغان که با آنان کار کردهاند، ایفا نموده. سوال این است: نباید کدام مسئولیت اخلاقی در مورد فارغالتحصیلان چیوننگ که بهعنوان سفیران توسعه و تغییر پنداشته میشوند، وجود داشته باشد؟ دلایل متعددی وجود دارد که دانشجویان چیوننگ باید مورد حفاظت دولت بریتانیا قرار بگیرند. نخست اینکه آنها در کشور خود مورد تهدید قرار دارند و زندگیشان در خطر است، این محض تحصیل و زندگی در بریتانیا باعث شده است که آنان را در معرض پیگرد طالبان قرار میدهد. بریتانیا خود این دانشجویان را برمبنای روند مشخصی انتخاب و بورسیه داده است تا در دانشگاههایشان تحصیل کنند. این دانشجویان و فارغان در جامعهی بریتانیا مدغم شدهاند، کار کردهاند و در کارهای اجتماعی در داخل بریتانیا سهم گرفته و این دستاوردها را با خود به افغانستان آوردهاند. در نهایت، در صورتیکه آنها محافظت شوند، فارغالتحصیلان Chevening یک منبع عظیم از مزیت اقتصادی برای بریتانیا خواهد بود، زیرا این دانشجویان دارای ابتکار و مهارتهای لازم بوده که میتوانند در اقتصاد بریتانیا اشتغالزایی کنند.
خواست ما از دولت بریتانیا این است که مصونیت فارغالتحصیلان چیوننگ از افغانستان را بخشی از طرح انتقال و همکاری با افغانها در نظر گرفته، زیرا فارغالتحصیلان چیوننگ بهگونهی مساویانه مانند کارمندان محلی دولت بریتانیا در افغانستان، تحت تهدید قرار دارند.
با این وضعیت همه باید برویم، فقط طالبان بمانند، مترجمان بروند، فارغان بورسیه ها بروند، کارمندان دولت بروند.
ملک بماند برای ملا ها…