سازمان عفو بینالملل گفته است که خروج نظامیان خارجی از افغانستان و بُنبست در مذاکرات صلح میان دولت افغانستان و طالبان، حقوق و دستاوردهای دو دههی زنان افغانستان که به سختی بهدست آمده است، را در معرض خطر جدی قرار داده است.
این سازمان امروز (دوشنبه، ۳ جوزا) در اعلامیهای گفته است که تاریخ جدید برای برگزاری نشست استانبول که قرار بود در جریان ماه اپریل برگزار شود، هنوز مشخص نشده و با این وضعیت، افغانستان در مقطع حساسی قرار گرفته است.
یمینی میشرا، مدیر بخش آسیا در سازمان عفو بینالملل گفته است: «افغانستان در یک مقطع حساس قرار دارد. مذاکرات صلح متوقف است و جنگ در افغانستان هر روز از غیرنظامیان قربانی میگیرد. علاوه بر این، خروج نیروهای بینالمللی از افغانستان، این کشور را به سمتی پیش میبرد که دستاوردهای دو دههی اخیر زنان و دختران را تهدید میکند.»
میشرا همچنین گفته است که اکنون وقت آن است تا دولت افغانستان و شرکای بینالمللی اش بدون چون و چرا تعهد کنند که حقوق زنان و دستاوردهای دو دههی اخیر در گفتوگوهای صلح با طالبان معامله نمیشود.
در اعلامیهی سازمان عفو بینالملل آمده است؛ درحالی که کارهای زیادی برای انجام دادن باقی مانده است، زنان از ۲۰۰۱ میلادی تا کنون پیشرفت قابل توجه داشتهاند. طبق این اعلامیه، حدود ۳.۳ میلیون دختر به مکتب میروند و زنان در مناسبات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی سهیم هستند.
سازمان عفو بینالملل افزوده است که علیرغم جنگ جاری در افغانستان، زنان توانستهاند داکتر، انجنیر، حقوقدان، قاضی، آموزگار و ورزشکار شوند و بهعنوان سیاستمدار، خبرنگار، کارمند دولت، بازرگان، افسر پولیس و عضو ارتش کار کنند.
این سازمان در عین حال گفته است که زنان هنوز با چالشها و موانع متعددی روبهرو اند؛ خشونت علیه زنان همچنان شایع است، نقش زنان در تمام سطوح دولت محدود باقی مانده و براساس آمار ادارهی حمایت از کودکان سازمان ملل (یونسف)، ۲.۲ میلیون کودک دختر از مکتب محرومند.
از سوی هم، سازمان عفو بینالملل از حضور کمرنگ زنان در ترکیب هیأت مذاکرهکنندهی جمهوری اسلامی افغانستان و از عدم حضور زنان در ترکیب هیأت مذاکرهکنندهی طالبان انتقاد کرده است.
بهگفتهی این سازمان، در ترکیب هیأت مذاکرهکنندهی دولت از جمع ۲۱ نفر تنها چهار زن حضور دارند و در نشست صلح مسکو که در ماه مارچ برگزار شد، نیز از جمع ۱۶ عضو هیأت دولتی، تنها یک زن حضور داشت.
یمینی میشرا گفته است: «حضور کمرنگ زنان در گفتوگوهای صلح و به حاشیهراندن زنان در این روند، نشاندهندهی این است که چه راه درازی برای پیمودن مانده است.»
او تأکید کرده است که گفتوگوهای صلح آیندهی زنان و دختران افغانستان را شکل میدهد و صدای آنان باید شنیده شود. دولت افغانستان باید اشتراک معنادار و همهشمول زنان در گفتوگوهای صلح را تضمین کند.
