ما همه شیران؛ ولی شیر علم
حمله مان از باد باشد دم به دم
در طول تاریخ افغانستان استبداد بود و دیکتاتوری. کسی از نقش مردم حتی در اشعار خود هم ذکری نمیکرد. اما با آمدن قوای خارجی و غربیها وضعیت چنان تغییر کرده است که مردمداری به افسانه تبدیل شده است. وقتی نظریه کارشناسانهی مطرح می گردد؛ دوستان متاثر از وزش جریان باد با ژست طلبکارانه مینویسند؛ از مردم دوری؛ مردم کسان دیگر را قبول دارند. لابد و باید این بحثهای کارشناسانه را نیز همان مردم دارها انجام دهند.
کسانی که مردمدار نیستند دلیل ندارد که کاندید پستهای انتخابی شوند اما آنها هیچ نیاز در مشاغل تخصصی به محبوبیت مردمی ندارند. استادان دانشگاه؛ اطبا؛ معلمان و مدیران معارف؛ دیپلماتها؛ نظامیان؛ افراد امنیتی؛ استراتژیستها و تمام کسانی که در مشاغل تخصصی کار میکنند. چند سال قبل از شاد روان مرحوم دکتر سیدحسن شاه حسنیار و از درجه علمیاش یاد کردم؛ طرف مقابل بحث بلافاصله سخنام را قطع کرد و گفت: پایگاه مردمی ندارد.
