وقتی میگوییم ما از حکومتی که با تقلب حاکم شود، حمایت نمیکنیم، به این معنا نیست که حکومتی که بدون تقلب بر افغانستان حاکم شود، حتما حکومت «خوب» است. از این نظر، فرقی بین دو گروه نیست. در هردو گروه نخبه و جانی و عصبانی چنان باهم آمیختهاند که برتری یکی را بر دیگری دشوار میسازد و گذشته از آن، هر حکومتی که بیاید، کلیدهای اصلی در دست کسانی خواهند ماند که یا تفنگ و پول دارند، یا آپارچونیست هستند. ما اکنون دغدغهی دموکراسی داریم و میخواهیم حتا همین دموکراسی گرگها، بدون تقلب نتیجه بدهد تا حضور مردم بیشتر و بیشتر شود و راه برای آیندگان کوتاهتر و پختهتر شود.
ما در جبههی دفاع از حق سیاسی مردم ایستادهایم و این دفاع به همان اندازه که شامل ایستادن در برابر تقلب است، در برگیرندهی مبارزهی مدنی با حکومت آینده (همان حکومتی که بدون تقلب حاکم شود) نیز هست.
مبارزهی ما در برابر تقلب و هژمونی قومی به معنای حمایت از یک جریان خاص نیست؛ زیرا ما با بافتار سیاسی هردو جریان مشکل داریم و فقط به دموکراسی و عدالت تعهد داریم. تلاش ما برای سنگین ساختن وزنهی مردم در معادلههای سیاسی است.
حکومت کرزی حکومت فساد بود و حکومت بعدی ممکن است بدتر از آن باشد، اما نمیخواهیم دموکراسی را قربانی بدهیم؛ زیرا اگر دموکراسی بماند، مبارزه با فساد ممکن میشود و امکان زدودن آن است، اما اگر از بیم آمدن حکومت «بدتر»، دموکراسی را قربانی بدهیم و بگذاریم لویه جرگه بازی درآورند، فساد بیشتر از این نهادینه میشود و حضور مردم مسخره شده و به نمایشِ مضحکِ انتخاباتی محدود میماند.
