حماسهی برباد رفته
ملت رای داد. تعدادی برای رای دادن، انگشت دادند و تعدادی هم جان. موفقیت بزرگی نصیب مردم شد. ببینیم که باز این بار چه بلاهایی بر سر طالبانی که وظیفهی اخلال انتخابات را داشتند و موفق نشدند، فرود خواهند آمد.
در این میان یکی از فرزندان ملت هم در پی خلق حماسهی باشکوهی بود. از آن حماسههایی که پروسهها را کوتاهتر میکنند و از دردسر زیاد میکاهند و ضرورت رای دادن با انگشت رنگه و استادن در صف های طولانی را از میان برمیدارد.
ایشان میخواست که سرنوشت انتخابات را در همین سروبی تعیین کند و از رنج ملت بکاهد. آقای امرخیل میخواست که با خلق یک اکثریت قاطع، از بحران در آینده هم جلوگیری کند! آیا بازهم در حکمت انتصاب آقای امرخیل به عنوان رییس دارالانشای کمیسیون مستقل انتخابات توسط رییس جمهور شک دارید؟ اگر ایشان نتوانست حماسهی مورد نظرشان را تکمیل کرده از درد و رنج ملت بکاهد، گناه ایشان نیست. این افسران سخننفهم پولیس افغانستان هستند که چیزی از حماسهسازی نمیدانند. با نفهمیشان یک حماسه را بر باد دادند.
