قربانیان فاجعه در انتظار کمک

با گذشت زمان عمق و گستره‌ی فاجعه در بدخشان افزایش می‌یابد و هر ساعتی که می‌گذرد، امیدها به زنده ماندن قربانیان گیرمانده زیر آوار کمتر شده می‌روند. هرچه خروارهای سنگ و خاک بیش‌تر کاویده می‌شوند، اجساد و مجروحان بیش‌تری پیدا می‌شوند. اکنون هیچ‌امیدی برای زنده ماندن قربانیان گیرمانده زیر آوار‌های خاک باقی نمانده است. این فاجعه تا کنون بازتاب گسترده‌ی داخلی و بین‌المللی داشته و تلاش‌های بشردوستانه‌ی داخلی و بین‌المللی برای نجات و کمک به قربانیان بسیج شده‌اند. دولت افغانستان هیأت بلند‌پایه‌ای به ریاست محمد کریم خلیلی، معاون رییس جمهور با کاروان مواد کمکی به محل اعزام کرد و نیروهای نجات و کمک در محل حضور دارند. افزون بر آن رییس جمهور کرزی امروز را در سوگ قربانیان این فاجعه عزای عمومی اعلان کرده است. باراک اوباما با یادآوری این رویداد با مردم افغانستان اظهار غم‌شریکی کرده و از آمادگی‌های ایالات متحده‌ی امریکا برای کمک به قربانیان خبر داده است. سازمان ملل و سایر کشورهای دور و نزدیک با فرستادن و انتشار پیام‌های رسمی از وقوع این فاجعه با مردم افغانستان ابراز هم‌دردی کرده‌اند. نهادهای بین‌المللی بشری نظیر برنامه‌ی غذایی جهان، اداره‌ی مهاجرت ملل متحد و سایر نهادهای بشری با اعزام تیم‌های نجات و کمک‌های عاجل به محل شتافته و کمک‌های بشری به قربانیان ارائه داده‌اند. اما عملیات نجات به‌شدت دشوار است. ده‌ها داکتر و آمبولانس به محل رسیده، اما زخمی‌ای برای مداوا نیست. تمامی ساکنان روستای باریک آب در زیر آوارهای خاک شده و گروه‌های کاوش‌گر تا کنون موفق به بیرون کردن آن‌ها نشده‌اند. در روز و شب نخست عملیات نجات به دلیل نبود امکانات و وسایل کافی و وجود خطر رانش دوباره‌ی کوه متوقف شده بود و اکنون نیز گفته می‌شود به دلیل حجم زیاد خاک، عملیات نجات بسیار به کندی پیش می‌رود.
دولت بسیار دیر و ناهم‌آهنگ به کمک آسیب‌دیدگان این فاجعه شتافت. مقام‌های دولتی تا کنون رقم دقیق تلفات را اعلان نکرده و نهادها و مقام‌های مختلف دولتی در ذکر آمار و ارقام با هم‌دیگر هم‌آهنگ نیستند. والی و بعضی مسئولان دیگر رقم واقعی تلفات را 2500 تن اعلان کرده، ولی مقام‌های محلی ولسوالی ارگو این رقم را مبالغه‌آمیز و غیرحقیقی خوانده‌اند. آن‌ها در ارائه‌ی کمک نیز از یک‌سو با تأخیر و از سوی دیگر، به‌شدت ناهم‌آهنگ عمل می‌کنند. در روز نخست مقام‌های امنیتی و حکومت محلی بدخشان عملیات نجات را رسما متوقف ساخته بودند و روز بعدش به دلیل نبود امکانات، مردم با وسایل ابتدایی بیل و کلنگ برای نجات قربانیان تلاش کردند. هنوز هم ماشین‌ها و وسایل مدرن و قوی برای بیرون آوردن اجساد از زیر آوار‌های خاک در ساحه نیست.
نکته‌ی خوب و امیدوار کننده در این است که تمام نهادهای داخلی و بین‌المللی و شهروندان کشور برای کمک به قربانیان بسیج شده‌اند. نهادهای بین‌المللی و ملی از آمادگی کامل برای ارائه‌ی کمک‌های بشری به قربانیان خبر داده‌اند. برنامه‌ی جهانی غذا ده‌ها میتریک تن مواد غذایی را به محل انتقال داده که به گفته‌ی سخن‌گوی این نهاد، مواد غذایی حادثه‌دیده‌ها را برای یک‌ماه کفایت می‌کند. هم‌چنین این اداره گفته است که آماده است صدها میتریک تن مواد غذایی که در دیگر دفاتر خود ذخیره دار‌د را برای کمک به قربانیان ارگوی بدخشان انتقال دهد. تاجران و مقام‌های حکومتی نیز هرکدام از ارائه‌ی کمک‌های هنگفت به قربانیان خبر داده‌اند. علاوه برآن، کمپاین وسیع برای جمع‌آوری کمک برای قربانیان در میان شهروندان به‌راه افتاده و نیروی بزرگی از جوانان و شهروندان فعال کشور در جهت کمک به قربانیان فاجعه‌ی ارگوي بدخشان بسیج و هم‌آهنگ شده‌ است. تمایل و آمادگی مردم به جمع‌آوری کمک برای قربانیان بالا‌ست و حس هم‌دردی و یاری در میان مردم افغانستان زنده و پویا می‌باشد. این امر نشان می‌دهد که مردم افغانستان در روزهای بد متحد و یک‌پارچه اند و در سختی‌ها و دشواری‌ها در کنار هم می‌باشند. دولت و نهادهای مدنی باید این موج را مدیریت کنند و آن را به برنامه‌ی عملی برای جمع‌آوری کمک به قربانیان فاجعه‌ی ارگوي بدخشان تبدیل کنند.