رویترز/دیوید لجنگرن و مگی پارکیل
ترجمه: جلیل پژواک
زوج کانادایی-امریکایی که چند روز پیش در پاکستان پس از پنج سال اسارت آزاد شدند، روز جمعه به کانادا برگشتند. جاشوا بویل کانادایی که شوهر کِیتلِن کولمن امریکایی است به رسانهها گفت که یکی از کودکانش در جریان اسارت در چنگ شبکهی حقانی، به قتل رسیده و همسرش نیز مورد تجاوز قرار گرفته است.
این زوج کانادایی در سال 2012 هنگامی که از افغانستان دیدن مینمودند توسط شبکهی حقانی، از متحدان طالبان، ربوده شدند. آنها پس از پنج سال اسارت، با سه کودکشان به کانادا برگشتند.
جاشوا بویل پس از رسیدن به فرودگاه پیِرسون تورنتو به خبرنگاران گفت: «اینکه اکنون میتوانیم برای سه کودک نجاتیافتهیمان یک سرپناه امن بهعنوان خانه فراهم کنیم، برای خانوادهام از اهمیت بالایی برخوردار است».
در هفتهی جاری، سربازان پاکستانی این خانواده را در شمالغربی پاکستان، نزدیکی مرز افغانستان نجات دادند. ایالات متحده از دیرزمانی، پاکستان را به ناکامی در مبارزه علیه متحد طالبان، شبکهی حقانی، متهم کرده است.
بویل در حالیکه بیانیهاش را با صدای نسبتا آرامی میخواند، به خبرنگاران گفت: «حماقت و شرارت شبکهی حقانی در امر ربودن یک زائر… با حماقت و شرارت در مجاز دانستن قتل دختربچهام و متعاقبا حماقت و شرارت در تجاوز به همسرم، نه توسط یک نفر در یک اقدام واحد، بلکه توسط یک نگهبان و همکاری سرکردهی آن نگهبان و تحت نظارت فرمانده آنها، تحتالشعاع قرار گرفته بود».
جاشوا بویل دقیقا منظورش از بهکار بردن واژهی «زائر/مسافر» یا Pilgrim، و مسألهی قتل و تجاوز را شرح نداد. همسر بویل در این نشست خبری حضور نداشت.
بویل گفت که طالبان – که او این گروه را با نام رسمیاش، امارت اسلامی افغانستان میخواند- سال گذشته تحقیقی انجام دادند و ارتکاب جنایت از سوی شبکهی حقانی نسبت به این خانواده را تصدیق کردهاند. او از طالبان خواسته است که «عدالتی را نسبت به خانوادهاش تحقق بدهند که حقاش است».
بویل که خسته و تکیده به نظر میرسد گفت: “به خواست خدا، این مناجات سنگر قبر شبکه حقانی خواهد بود”.
او به سوالات خبرنگاران در این نشست خبری، پاسخ نداد.
این خانوادهی آزادشده از چنگ شبکهی حقانی، از پاکستان به لندن و سپس به تورنتویِ کانادا سفر کردهاند.
بویل در جریان یکی از پروازهایش، طی یک بیانیهی کتبی به آسوشیتدپرس نوشته است که: «خانوادهاش مقاومت و ارادهی بینظیری داشتهاند». آسوشیتدپرس در این مورد گزارش داده است که در جریان پرواز، خانم کولمن روسری قهوهیی مایل به زرد بهسر داشت و با دو کودک بزرگتر در بیزنس کلاس هواپیما نشسته بود و بویل کوچکترین فرزندش را در بغل گرفته بود. آسوشیتد پرس اضافه کرده است که مقامات وزارت خارجهی ایالات متحده نیز در هواپیما حضور داشتند.
کمک به روستانشینها
بویل به AP گفته است که یکی از فرزندانش بعد از عملیات نجات در وضعیت بد صحی قرار داشت و نیاز بوده تا توسط نجاتدهندگان پاکستانی تغذیهی اجباری شود. رویترز نتوانسته بهصورت مستقلانه جزئیات این مسأله را تایید کند.
انتظار میرود که آنها بهمنظور پیوستن به دیگر اعضای خانواده، به خانه پدری بویل در Smiths Falls, در 50 مایلی اُتاوا، بروند.
دولت کانادا طی بیانیهیی گفته است که در مورد پروندهی بویل در تمام سطوح بهطور فعال مشغول کار بوده و بهحمایت از این خانواده ادامه میدهد. در این اعلامیه آمده است: «در این هنگام، ما میخواهیم که به حریم خصوصی خانوادهی بویل، احترام شود».
بهگفتهی دو مقام امریکایی که نخواستهاند هویتشان آشکار شود، برگرداندن این خانوادهی پنج نفری، با امتناع بویل از سوارشدن یک هواپیمای نظامی امریکا در پاکستان، پیچیده شده بود. بویل بهجای آن خواسته بود که به کانادا سفر کند. اما بویل میگوید که او هیچوقت از پروازی که او را یک قدم به خانه نزدیکتر میکرده، امتناع نکرده است.
بویل زمانی با خواهر یک زندانی که در بازداشتگاه نظامی ایالات متحده در خلیج گوانتانامو در قید بود، ازدواج کرده بود. این ازدواج به پایان رسید و آن زندانی هم بعدا در کانادا رها شد.
بارها از خانوادهی بویل و کولمن پرسیده شده بود که چرا آنها به چنین منطقهی خطرناکی سفر کردهاند. کولمن در آنهنگام باردار بود. بویل در یک کنفرانس خبری گفت که او در افغانستان مشغول کمک «به روستانشینانی بوده که در دل افغانستان-تحت-کنترل-طالبان زندگی میکردهاند، جاییکه هیچ سازمان یا کارمند کمکرسانی و هیچ دولتی» قادر به رسیدن به آنجا نبوده است.
طالبان و شبکهی حقانی اهداف مشترکی دارند: بیرون راندن نیروهای خارجی و کنار زدن دولت حمایتشده از سوی امریکا در کابل. اما آنها، سازمانهای متمایزی با ساختارهای فرماندهی جداگانه هستند.
