در مورد حقوق زنان، هرکس نظری دارد و البته خود زنان هم نظر دارند. نظر من این است که این همه شعار دادن در مورد حقوق زن راه به جایی نمیبرد. بهتر آن است که حقوق زن را به صورت عینی و فهرستوار ذکر کنیم و در راستای تحققشان از جان و دل بکوشیم. مثلا:
– هر زن حق دارد در صورتی که هر سه انباقش فوت کرده باشند، گریبان شوهر خود را بگیرد و بدون لکنت زبان بگوید: «تا کی من تنها باشم؟»
– هر زن حق دارد همسرش زنان دیگر را دوست داشته باشد.
– هر زن حق دارد بینی داشته باشد و امتیاز بریدن آن را فقط به شوهر یا برادر و پدر خود بدهد.
– هر زن حق دارد علیه تبعیضهایی که همسرانِ شوهر او علیه همسرش روا میدارند، به محکمه شکایت ببرد.
– هر زن حق دارد در تمام عمر خود هرگز پای خود را از حویلی خود بیرون نگذارد.
– هر زن حق دارد سوراخهای چادریِ خود را به میل و سلیقهی خود دیزاین نموده و آن سوراخها را بزرگ و کوچک نماید.
– هر زن حق دارد در صورتی که مورد آزار خیابانی قرار بگیرد و احساس گناه کند، این احساس گناه را با لتخوردن در خانه از بین ببرد.
– هر زن حق دارد با نشان دادن چند تار موی خود از زیر چادر، برای چندین ماه سوژهی سخنرانی برای روحانیون و وعاظ محترم فراهم نماید و در بدل این همکاری، رضایت وجدان حاصل نماید.
– هر زن حق دارد وسایل صداخفهکن در کفش خود نصب نماید، تا مردان را از الهامات پلیده محروم بسازد.
– هر زن حق دارد با مردی که پدر یا برادرش برگزیده، ازدواج نموده و سهم خود را در دفاع از حریم مقدس عنعنات کشور ادا نماید.
– هر زن حق دارد بدون واهمه و تشویش، از همهچیز بترسد و در هیچ حالی احساس امنیت نداشته باشد.
