به تقلید از دکتر علی شریعتی: مادرم که وجودم برایش همه غم بود و وجودش برایم همه مهر،
در حقیقت روز جهانی زن و روز جهانی کارگر بیشتر مانع برای تغییرهای رادیکال است و کمتر رهگشا. در این روزها اکثرا شعار داده میشود؛ اما سود زیادی به زنان و کارگران نرسیده است. در مدرنترین کشورهای جهان، میشل به نام اوباما و هیلاری به نام کلینتون شناخته میشوند. هویت زن در هویت مرد محو میشود. عکس مادر عزیزم «سلطان» را نشر میکنم و این روز را به او و به هیچ زنی تبریک نمیگویم، به عنوان یک انسان، به جای تبریک گفتن، اعتراف میکنم و معذرت میخواهیم که ما نسل پرادعا و «فیسبوکی» هیچکاری برای یک جامعهی برابر و عادلانه نکردیم یا یک عدهی کوچک که درد و درک داشتند، نتوانستند.
از تبریک گفتن میشرمم؛ زیرا «روزهای بدی زنان» شرم دارند؛ اما تجلیل و تبریک نه. تا هنوز دختران توسط خانواده به شوی فروخته و بینی گلچمنها توسط شوی بریده میشوند. صبرگلها را قربانی کردیم و صدای شعرخوانی نادیا انجمنها را خاموش…
