نشانه‌های یک وحشت بزرگ

شهریار فرهمند

افراد مسلح ناشناس روز دوشنبه 31 مسافر را در شاهراه قندهار-کابل از ولسوالی شاه‌جوی ولایت زابل ربودند. گفته می‌شود افراد مسلح نقاب‌پوش که لباس‌های سیاه بر تن داشتند، دو بس مسافربری را توقف داده و از میان آن‌ها، مسافران هزاره را جدا کرده و با خود برده‌اند. تا کنون از سرنوشت این افراد اطلاعی در دست نیست. مسئولان امنیتی گفته‌اند که عملیاتی را برای رهایی افراد ربوده شده روی دست گرفته‌اند. تمام افراد ربوده شده، غیرنظامیان و اغلب مسافرانی اند که از ایران به کشورشان بازگشته بودند. هنوز معلوم نیست که چه کسانی این افراد را ربوده‌اند؛ اما از قراین معلوم است که ربایندگان غیر از طالبان مسلح هستند. هرچند طالبان مسلح نیز گاه‌گاهی دست به ربودن افراد ملکی در بعضی نقاط افغانستان زده‌اند؛ اما آن‌ها معمولا مسئولیت رویداد‌هایی را که انجام می‌دهند، به عهده می‌گیرند. این‌که آن‌ها مسافران را با تفکیک قومی ربوده باشند، سابقه ندارد. با توجه به زمزمه‌های حضور داعش در افغانستان، احتمال این‌که این افراد از سوی افراد وابسته به گروه دولت اسلامی یا داعش ربوده شده باشند، قوی است.

این رویداد و رویدادهایی که پیش از این از سوی گروه‌های وابسته به داعش صورت گرفته‌، همه حضور رو به گسترش این گروه در افغانستان را تأیید می‌کنند. افراد و جنگ‌جویان وابسته به این گروه تروریستی در نقاط مختلف افغانستان فعال شده‌اند و با دهشت‌افگنی در میان مردم، تلاش می‌کنند حضور تبلیغاتی خود را قوی بسازند. این رویداد ترس شدیدی را از آمدن موج تازه‌‌ی وحشت در مناطق مرکزی و مشخصا برای مردم هزاره‌ها ایجاد کرده است.

هم اکنون جان سی‌و‌یک مسافر بی‌گناه در معرض خطر شدید قرار دارد. هنوز دولت و نیروهای امنیتی هیچ اطلاعی از سرنوشت آن‌ها ندارد. هرچند که اردوی ملی از راه‌اندازی عملیاتی را برای رهایی این افراد خبر داده؛ اما تا هنوز این نیروها حتا از موقعیت آن‌ها و هویت ربایندگان اطلاعی به دست نیاورده‌اند.

این آدم‌ربایی از سوی طالبان و مخالفان مسلح دولت انجام نشده و نباید آن را ادامه‌ی رویدادهای امنیتی ناشی از جنگ دولت افغانستان با مخالفان مسلح خواند، بلکه این رویداد صدای پا‌ی داعش و مقدمه‌ی یک وحشت بزرگ دیگر است. دولت افغانستان و نیروهای امنیتی باید با این رویداد با واقع‌بینی برخورد کنند.

حضور داعش در افغانستان اکنون به یک واقعیت مسلم بدل شده و تحرکات آن‌ها از نشانه‌های احتمالی گذشته، به فعالیت‌های سازمان‌یافته، منظم و قوی بدل شده است. در یک هفته‌ی گذشته، افراد این گروه در ولایت لوگر، بر روستایی شیعه‌نشین حمله کردند. آن‌ها یک زیارتگاه را به آتش کشیدند و با هجوم بر خانه‌های مردم، باعث ترس و وحشت آن‌ها گردیدند. هم‌چنان برخی افراد این گروه در ولایت‌های لوگر، میدان‌وردک، غزنی و ارزگان برای گروه داعش تبلیغات می‌کنند و از مردم می‌خواهند که به این گروه بپیوندند.

نیروهای امنیتی باید با این تهدید با قدرت و قاطعیت برخورد کنند. این نیروها باید از همین اکنون عوامل، شبکه‌ها و هسته‌های این گروه را پیش از این‌که قوی شوند، در نطفه نابود نمایند. اگر با شبکه‌ها و عوامل این گروه اکنون با بی‌تفاوتی و سستی برخورد شود، ممکن است این بلا به‌زودی در روستاها و در میان توده‌های سنتی مردم ریشه دوانده و تبدیل به تهدیدی جدی برای امنیت افغانستان شود. بی‌تفاوتی به تهدید‌های این گروه و چشم بستن به فعالیت‌های آن‌ها ممکن است فوق‌العاده خطرناک باشد و می‌تواند پیامد‌های غیر‌قابل کنترولی را برای امنیت و ثبات افغانستان به بار آورد.