رسول پارسی، فعال اجتماعی و استاد پیشین دانشگاه هرات در ششم ماه مارچ امسال، درست یک روز پس از نشر آخرین پست در صفحهی فیسبوک خود در مورد طالبان و شورشی خواندن این گروه، از سوی استخبارات طالبان در کابل بازداشت شد. او در این نوشتهی فیسبوکی خود در مورد دیدگاه جنرال مک کریستال، فرمانده سابق امریکایی در افغانستان و رشد شورشیان در بیست سال گذشته اشاره کرده بود.
بیشترین نوشتههای پارسی بهعنوان یک فعال اجتماعی با تحصیلات دینی حداقل بعد از سقوط دولت افغانستان در ماه اسد سال ۱۴۰۰ در مورد زنان، تحصیل دختران، رابطهی دین و سیاست، طالبان، رابطهی طالبان و امریکا، اسلام مورد نظر طالبان و سایر مسائل اجتماعی و سیاسی بوده است.
رسول پارسی زادهی ولایت هرات و دانشآموخته دانشکده شرعیات از دانشگاه هرات است. او حدود سه سال پیش از این ولایت برای کار و دوام تحصیل به کابل رفت و تا زمان بازداشت در کابل زندگی میکرد. او در کنار داشتن مدرک لیسانس، ماستری خود را از دانشگاه خصوصی کاتب در بخش علوم اجتماعی بهدست آورده است.
منابع نزدیک به آقای پارسی به روزنامه اطلاعات روز میگویند که وی پس از برگشت از محل کارش به تاریخ ششم مارچ از سوی نیروهای استخبارات طالبان بازداشت و به جای نامعلومی منتقل شده بود. بهگفتهی این منابع، خانواده و دوستان وی تا چندین روز از سرنوشت آقای پارسی آگاهی نداشتند و بعد از گذشت حدود یک هفته و با پیگیریهای زیاد مشخص شد که وی از سوی استخبارات طالبان بازداشت شده است.
آقای پارسی در حال حاضر در ریاست ۴۰ استخبارات طالبان بهسر میبرد و براساس گفتههای منابع، با اتهامهای «توهین به مقدسات و تبلیغ بر علیه نظام طالبان» مواجه است. این اتهامها براساس یادداشتهای او در شبکههای اجتماعی و بهصورت مشخص حساب شخصی او در فیسبوک مطرح شده است و منابع مدعی اند که در حال حاضر صفحات اجتماعی وی نیز در اختیار طالبان است.
یکی از منابع نزدیک به رسول پارسی که خواست نامی از وی گرفته نشود، به روزنامه اطلاعات روز میگوید که بهدلیل اتهامهای وارد شده بر آقای پارسی برای وی دوسیه تشکیل شده است و تا اکنون دو جلسهی دادگاه برای بررسی اتهامهای او برگزار شده است و جلسهی نهایی قرار است بهزودی برگزار شود.
رنج زندان و دوری خانواده
به دنبال بازداشت رسول پارسی، اعضای خانوادهی او در کابل در وضعیت بد اقتصادی و روانی قرار دارند. خانم و دو دخترش به امید ملاقات دوبارهی او در کابل ماندهاند. نزدیکان آقای پارسی میگویند که دختران وی به شدت به او وابسته بودند. یکی از نزدیگان او گفت: «هر دو دخترکاش بسیار به پدر شان وابسته بودند. از زمانی که اجازهی ملاقات با پدر شان را دریافت کردند، هر روز انتظار میکشند تا روز ملاقات فرا برسد و همراه مادر شان به ملاقات پدر شان بروند. روزهایی که اجازهی ملاقات پدرشان به آنها داده نمیشد، بسیار دشوارتر از اکنون بود.»
منابع میگویند که خانوادهی آقای پارسی اجازهی گفتوگو با رسانهها در مورد وضعیت وی را ندارند و امیدوارند که محکمهی سوم حکم بر رهایی او بدهد.
هرچند اعضای خانوادهی رسول پارسی نمیخواهند در مورد او به رسانهها معلومات بدهند و یا گفتوگو کنند، اما دیگر نزدیکان او میگویند که خانوادهی آقای پارسی پس از دو ماه اجازهی ملاقات وی را دریافت کرده بودند و توانستند او را ببینند. بهگفتهی این منابع، خانوادهی او در اولین ملاقات متوجه شده بودند که رسول پارسی در زندان شرایط مناسب ندارد.
یکی از این منابع گفت: «متأسفانه زمانی که خانم و دختران آقای پارسی به ملاقات شان رفته بودند، وی را در یک وضعیت بسیار دشوار و غیرقابل وصف یافتند. آنها نشانههای از بیماریهای روانی را در وجود آقای پارسی یافتند.»
نزدیکان آقای پارسی از تلاشهای افراد و نهادهای ملی و بینالمللی برای رهایی وی از بند طالبان استقبال میکنند، اما خواهان دادخواهی بیشتر برای رهایی وی هستند. آنان امیدوارند که این دادخواهی و تلاشهای نهادهای بینالمللی سبب رهایی وی از نزد طالبان شود.
