دولت میتواند برنامهی جبران مثبت را روی دست گیرد. تبعیض مثبت خود تبعیض آشکار است. گروهی که مورد تبعیض مثبت قرار میگیرند، به مرور زمان تنبل و تنبلتر میشوند. گروهی که تبعیض مثبت روا میدارند، به مرور زمان نادم و پشیمان میشوند. طرح سهمیهبندی کانکور، نوعی تبعیض مثبت برای ولایتهای ناامن است که دیگران را مورد تبعیض قرار میدهد. جبران مثبت اما میتواند راهگشاتر و عملیتر باشد. دولت حقوق معلمان را در ولایتهای ناامن افزایش دهد، کتاب و امکانات بیشتری برای ولایتهای ناامن بفرستد؛ اما در صف کانکور همه باید برابر باشند. فرصت برابر و حق انتخاب برابر داشته باشند. اینگونه شاید بتوان جبران کرد که ضررش متوجه هیچ گروهی از جامعه نشود.
پ.ن: از آموختههای جدیدم در کلاس روانشناسی سیاسی.
