عظیم بشرمل

دموکراسی به‌راستی حکومت جهال است. اصلا چرا زمام سیاست را به‌دست کسانی داد که در‌باره‌ی سیاست اصلا نمی‌دانند و نمی‌فهمند. چیزی را که کسی در‌باره‌ی آن نمی‌فهمد، چرا در‌باره‌ی آن صاحب اختیار باشد. اصلا چرا دیدگاه یک متخصص در‌باره‌ی یک ‌چیز تخصصی، با کسانی ‌که متخصص نیستند، برابر باشد. حتما دموکراسی به صلح، عدالت و رفاه نیز نمی‌انجامد. همیشه حق با اکثریت هم نیست. گاها اقلیت کوچک یا یک فرد در میان یک جمع منادی حقیقت بوده و حتا توسط اکثریت قربانی راه حقیقت شده‌ است. سقراط در یک نظام دموکراتیک کشته شد. دموکرات‌های یونان حکم کردند که سقراط جام شوکران بنوشد. هیتلر در یک نظام دموکراتیک به قدرت رسید. در انتخابات توده‌های خر به رهبران خر‌صفت رای می‌دهند؛ چون هم‌ذات‌پندارند. اگر ملا عمر در جنوب کاندید کند، بدون شک برنده می‌شود. در سمت‌های دیگر کشور، ملا عمر‌مانندها بیش‌تر از روشنفکرها طردف‌دار دارند. رییس‌های باندهای مافیایی و اقتصادی برنده‌ی انتخابات می‌شود، نه نخبه‌های دل‌سوز و فرهنگی. نماینده‌های پارلمان و شورای ولایتی را می‌شناسیم. بهترین‌هایی که کاندید کرده‌ بودند، انتخاب نشدند، بل‌که برعکس، بسیاری‌ وقت‌ها بدترین‌های‌شان انتخاب شدند. در نتیجه، نه سپردن سیاست تخصصی به‌دست نامتخصص‌ها، توجیه عقلانی دارد و نه پیامدهای انتخابات مثبت و شایسته‌محور بوده ‌است. بناءً کجای دموکراسی خوب است؟ (دوستان کدام نظام بهتری اگر یافتید، ما را هم خبر کنید‌).